28 Δεκεμβρίου 2006

Only You - μέρος 7ο

Ο Α έφυγε τρέχοντας, σχεδόν πετώντας, αφήνοντας πίσω του το Νοσοκομείο και όλα όσα είχαν διαδραματιστεί εκεί λίγα λεπτά πριν. Ήταν η ευκαιρία που περίμενε μια ζωή! Να αποδείξει ότι μπορεί να μην ήταν τόσο έξυπνος όσο ο Χ, αλλά ήταν πονηρός και καταφερτζής. Μπορεί να μην τον ήξεραν οι μεγάλοι και σπουδαίοι καθηγητές όπως τον Χ, αλλά τον γνώριζαν όλοι οι άνθρωποι της νύχτας και δεν κινδύνευε ποτέ κι από κανέναν. Μπορεί να μην τον αγαπούσε μια κοπέλλα τόσο μοναδική, αξιέπαινη, φιλότιμη και καλή όπως η Λ αγαπούσε τον Χ, αλλά τον ποθούσαν αμέτρητες μορφονιές, διατεθειμένες για όλα, προκειμένου να κάνουν μια κοινή εμφάνιση μαζί του.

Πήγε κατ’ευθείαν στο φιλαράκι του τον Γιώργο. Ο Γιώργος εκείνη την ώρα έτρωγε και δυσανασχέτησε με το επίμονο χτύπημα στην πόρτα. Η μάνα του, ανοίγοντας, αντίκρυσε έναν Α, όπως δεν τον είχε ξαναδεί ποτέ! Ήταν κατακόκκινος, ιδρωμένος, χαμογελαστός και με μία πρωτοφανή λάμψη στα μάτια. «Γιώργο! Γιώργο!! Τι κάνεις εκεί? Τρως? Σήκω! Έχουμε δουλειά να κάνουμε!!»

Ο Γιώργος ήταν ένα μικρό καθαρματάκι της γενιάς του που περνούσε τον ελεύθερο χρόνο του μπλέκοντας σε μικρο-απατεωνιές. Αφού μουρμούρισε λίγο για την απότομη διακοπή του μεσημεριανού του φαγητού, ακολούθησε τον Α που είχε στρογγυλοκαθήσει στο σαλόνι. Ακολούθησε ένας ατελείωτος μονόλογος από την πλευρά του Α, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Γιώργος κουνούσε πάνω-κάτω το κεφάλι του αμίλητος. Ο Α ολοκλήρωσε ρωτώντας «Λοιπόν? Είσαι μέσα?».

Ο Γιώργος, αν και καθαρματάκι, δεν ήταν βλάκας. Κοίταξε τον Α και με σοβαρό ύφος του είπε:
«Είσαι σίγουρος? Συμφώνησε ο γιατρός να κάνω κάτι τέτοιο? Γιατί την προηγούμενη φορά με το απολυτήριο ούτε κι εγώ ξέρω πώς γλύτωσα το ξύλο! Κι ο Σίμος που είναι ο φόβος κι ο τρόμος της νυχτερινής ζωής, δεν δέχτηκε να με γλυτώσε από τον Χ γιατί, κάποτε που είχε τραυματιστεί βαριά από μαχαιριά σε άσχημο καυγά, ο Χ τον περιέθαλψε και δεν είπε τίποτα στους γονείς του. Δεν έπρεπε να του την φέρουμε έτσι άσχημα με το απολυτήριο…»

«Ποιό απολυτήριο και πράσιν’άλογα Γιώργο? Ασ’το αυτό! Τώρα συμφώνησε σου λέω!»

Ο Γιώργος σηκώθηκε από την πολυθρόνα του κι έβαλε τις φωνές: «Για να σου πω Α! Μην μου παριστάνεις τον αδιάφορο εμένα, που απέκτησες απολυτήριο Λυκείου δίχως να έχεις βγάλει το Γυμνάσιο! Ο γιατρός κόντεψε να πεθάνει από τη στεναχώρια του όταν κατάλαβε ότι το δικό σου απολυτήριο ήταν ένα πετυχημένο αντίγραφο του δικού του, με τη μόνη διαφορά ότι το όνομα Χ αντικαταστάθηκε από το όνομα Α! Με δουλεύεις τώρα??»

«Εντάξει, εντάξει. Αλλά αυτή τη φορά συμφώνησε σου λέω. Να! Έχω ήδη έτοιμα και τα χαρτιά! Βλέπεις? Μόνο η σφραγίδα λείπει. Τι είναι για σένα μια σφραγίδα? Παιχνιδάκι…»

Ο Γιώργος πήρε τα χαρτιά στα χέρια του και τα κοίταξε. «Τελευταία φορά!» είπε απειλητικά στον Α.

Ο Α σηκώθηκε. «Μόλις είναι έτοιμα, ειδοποίησέ με» του είπε κι έκανε να φύγει.
«Εεεεπ! Πού πας?» φώναξε ο Γιώργος. «Ενθουσιάστηκες με το αυτοκίνητο και ξέχασες τη ‘δουλειά’? Ο άλλος παίρνει συνέχεια τηλέφωνο και ρωτάει πότε θα έχει τα χρήματά του»
Ο Α με άνετο ύφος απάντησε «Μην ανησυχείς, το’χω έτοιμο το συνάλλαγμα. Θα συναντήσω τον Σίμο τ’απόγευμα για τις τελευταίες λεπτομέρειες».

Ο Α εκείνη την εποχή είχε βρει ένα νέο παιχνίδι. Την εξαγωγή συναλλάγματος. Όποιος αποφάσιζε να επιστρέψει στην Ελλάδα ή να φύγει για άλλη χώρα, εγκαταλείποντας την όμορφη Αλεξάνδρεια, χρειαζόταν συνάλλαγμα. Κάποιοι χρειαζόντουσαν λίγο παραπάνω από αυτό που τους επέτρεπαν οι νόμοι. Και εκεί που τελείωνε η νομιμότητα, άρχιζε η δράση του Α και των φίλων του. Η δουλειά αυτή είχε κέρδος και παράνομη γοητεία, τα δύο στοιχεία που πάντα μάγευαν τον Α.
Έτσι, μαζί με τον Γιώργο και το Σίμο, είχαν στήσει την μικρή επικερδή τους επιχείρηση.

Ο Α από μικρός μέχρι τα βαθιά γεράματα, θα έψαχνε για μεγάλες συγκινήσεις, μεγάλα κέρδη, μεγάλα σαλόνια και μεγάλες κατακτήσεις. Με τον Χ, αν και δίδυμα, είχαν βασικές διαφορές. Ο Χ πήγαινε με το σταυρό στο χέρι κι ας ήταν άθεος. Ο Α, αν και παράνομος, πήγαινε τακτικά στην εκκλησία. Ο Χ βοηθούσε αυτούς που χρειαζόντουσαν χρήματα, ο Α δάνειζε χρήματα με τόκο. Ο Χ αγαπούσε μια και μοναδική γυναίκα, ο Α φλέρταρε με πολλές και δεν αγαπούσε καμία.

Είχαν παρόλ’αυτά και πολλές ομοιότητες, που κανείς από τους δύο δεν μπόρεσε ποτέ να τις δει.

Και οι δύο ήταν καχύποπτοι και ευέξαπτοι. Έπλαθαν σενάρια με το μυαλό τους, ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον τους, με αποτέλεσμα να τσακώνονται με στενούς φίλους και τις περισσότερες φορές να τους κόβουν ακόμα και την καλημέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Και οι δύο ένιωθαν αδικημένοι από τη μάνα τους. Ο Χ θεωρούσε μεγάλη αδικία το γεγονός ότι η μάνα τους είχε θυσιάσει τόσα και τόσα για να ξελασπώνει κάθε τρεις και λίγο τον Α, ενώ ο Α ένιωθε πολύ αδικημένος που η μάνα τους είχε απαίτηση από αυτόν να δουλεύει και να φέρνει λεφτά στο σπίτι ενώ ο Χ, επειδή ήταν σπουδαίος και τραννός φοιτητής, δεν χρειαζόταν να προσφέρει κάτι επιπλέον.

Η μεγαλύτερη όμως ομοιότητα στη ζωή τους ήταν κάτι που θα το ανακάλυπταν πολύ αργότερα στη ζωή τους, σε πολύ μεγάλη ηλικία. Ο Α ήταν πολύ ενθουσιώδης και ο Χ πολύ φιλόδοξος για να προβλέψουν ότι την τελευταία δεκαετία της ζωής τους θα την περνούσαν τόσο μόνοι...

Ο Α, λίγες μέρες μετά την επίσκεψή του στον Γιώργο, εμφανίστηκε στον Χ κρατώντας στα χέρια του την πολυπόθητη μεταβίβαση του αυτοκινήτου. Ο Χ δεν πίστευε στα μάτια του.

«Το ‘κανες? Πώς?» είπε ταραγμένος.
«Τι σε νοιάζει?» του απάντησε ο Α. «Αύριο πάμε Κάιρο να το πουλήσουμε»

Κι έτσι έγινε. Την άλλη μέρα φύγανε για Κάιρο και το πούλησαν. Την μεθεπόμενη επέστρεψαν Αλεξάνδρεια, κατέθεσαν τα χρήματα στον κοινό οικογενειακό λογαριασμό τραπέζης που τηρούσαν και η ιστορία είχε τελειώσει.

...Τουλάχιστον έτσι νόμιζαν, ο τολμηρός Α και ο δίκαιος Χ, μέχρι που, γυρίζοντας στο σπίτι τους βρήκαν εκεί να τους περιμένουν, εκτός από την έντρομη μητέρα τους, άλλες δύο κυρίες:

Η χήρα σύζυγος του Φριτς και η πιτσιρίκα ερωμένη του!

(συνεχίζεται!)

15 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Γυρίνε, κατ' αρχήν να σου ευχηθώ (ξανά) χρόνια πολλά κι ευτυχισμένο το 2007!
Και μια πρόταση: δε λες στον φίλο της Αταλάντης, τον Κωνσυαντίνο, να το γυρίσει κινηματογραφική ταινία;
Εγώ προσφέρομαι να παίξω οποιονδήποτε ανδρικό ρόλο! Μη γελάς, είμαι στη θεατρική ομάδα του παν/μίου Αθηνών!

Ανώνυμος είπε...

Προσπαθώ να γράψω και με γειώνει!
Άν το διαβάσεις λοιπόν άκου να δέις κοπελιά, μπορέί να είμαστε λαικές αλλά τη χτυπήσαμε κι εμείς τη θητεία μας στα έδρανα, δέ γλυτώνει και κανένας!!
ΚΑΙ θα σου ευχηθώ καλή χρονιά, καλές γιορτές, να περάσεις τέλεια με το μωρό σου και τους φίλους σου και τους ανθρώπους που αγαπάς!!!
ΚΑΙ άντε, σου δίνουμε μία άδεια να ξεκουραστείς λιγάκι! ΚΑΙ να μήν αγχωθείς να μαγειρέψεις για όλους και να τους φροντίσεις όλους, φέτος ας φροντίσουν οι άλλοι εσένα- το λέω γιατί φαίνεσαι πολύ φιλότιμο και πρόθυμο κοριτσάκι και είμαστε μεγάλα θύματα!!!
ΚΑΙ θα προσπαθήσω να σου ευχηθώ από κανα netcafe γιατί ούσα άνεργη η κακομοίρα δέ με κρατάει τίποτα στην κωλόπολη και ΝΑΙ αύριο φεύγω για χωριουδάκι!!!ΚΑΙ θα τα πούμε του χρόνου!ΚΑΙ ειλικρινά έχεις τις καλύτερες και πιό φωτεινές ευχές μου!!

ΥΓ:ΚΑΙ για να μήν ξεχνιόμαστε προχτές με ξύπνησε μιά άπλυτη για τον έρανο της εκκλησίας και άκουσε τα γαμωσταυρίδια της ζωής της!! Ακόμα θα τρέχει το βλήτο να βρεί λεξικό γιατί μάλλον είχε πολλές άγνωστες λέξεις!!!

1. ΥΓ@:Ρε σύ,ούτε εγώ μπορώ να βάλω όνομα, το patsiouri είμαι!!

patsiouri είπε...

Χά, νομίζω τα κατάφερα, στο προηγούμενο πόστ πάντως δέ μπόρεσα να σχολιάσω, με είχε στείλει πίσω τουλάχιστον 5 φορές,αυτό για τη θητεία στα έδρανα ήταν απάντηση στην παρατήρησή σου για την πανεπιστημιακή κριτική μου, η οποία παραμένει με τρία θαυμαστικά παραπάνω και γι αυτό το κομμάτι, μήν το τελειώσεις ρέ, φιλιά!!

anima rana είπε...

ασκαρδαμυκτί, ΚΑΙ γυρίνος τώρα?? χε χε, σ'ευχαριστώ και πάλι για τις ευχές και σου εύχομαι να περάσεις κι εσύ υπέροχα!
'Οσο για την ταινία... τι να σου πω... λές?? να δοκιμάσω να το πω στην atalanti μπας και κάνουμε καμιά κινηματογραφική επιτυχία??? (ή θα μου πετάξουν κανένα αυγό?)

patsiouri, στην αρχή νόμιζα ότι ήσουν ανώνυμος, αλλά μόλις διάβασα για τα γαμοσταυρίδια στην άπλυτη της εκκλησίας, μου λύθηκε η απορία!!! χα χα χα. Σ'ευχαριστώ για τις ευχές σου ΚΑΙ εσύ να περάσεις καλά ΚΑΙ να ξεκουραστείς. Εγώ σήμερα πάω θέατρο να δω "μάρτυρα κατηγορίας" και το σ-κ θα αφήσω τους άλλους να με περιποιηθούν!!

κουάξ!

Μαράκι είπε...

Καλή Πρωτοχρονιά βατραχάκι μου!!!!

Να γίνει ταινία ναι να το προωθήσεις!!!

anima rana είπε...

Mαράκι είσαι μία γλύκα!!

Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, μα δεν νομίζω ότι έχει σημασία αν αρέσει αυτό που γράφω κι αν είναι καλό κι αν θα μπορούσε να γίνει μια συμπαθητική ταινία.

Δυστυχώς αν δεν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη δεν πας μπροστά σ'αυτήν τη χώρα...

φιλάκια και καλή χρονιά!!!

patsiouri είπε...

Το έχω δεί το μάρτυς κατηγορίας, καλό είναι, άν και επειδή είχα διαβάσει το βιβλίο (γενικότερα έχω ψυχωσάρα με την Άγκαθα) ήξερα το τέλος το οποίο είναι όλα τα λεφτά και βαρέθηκα λιγάκι...Πάντως Δανδουλάκη και Καλογρίδης στα σκηνικά δέν παίζονται, γράψε εντυπώσεις, thanks για τις ευχές,φιλιά πολλά!!!

patsiouri είπε...

Όχι ρε φίλε, μόλις είδα στις ειδήσεις πως πέθανε ο Πλωρίτης, τη μάτιασα τη γυναίκα..Μάλλον θα αναβληθεί και το θεατράκι σου βρε anima, μου φάνηκε φοβερή σύμπτωση που μόλις πρίν λίγο σου έγραφα γι αυτό..Στενοχωρήθηκα, τον είχα και καθηγητή στη σχολή και ήταν πολύ ωραίος άνθρωπος..
Από θεατρικά άν αλλάξετε έργο ΄΄εχω να σου προτείνω το festen, άν και χλωμό να βρείς τελευταία στιγμή, αλλιώς πήγαινε Καταλειφό, γαμάει...

sevarose είπε...

καλή χρονιααααααααααααααααααααααααα
παντα τετοιααααααααααααα!!

sevarose είπε...

καλή χρονιααααααααααααααααααααααααα
παντα τετοιααααααααααααα!!

anima rana είπε...

patsiouri, Πηγε ο εβραιος στο παζάρι κι ήταν μέρα σαββατο! το ξέρεις το ρητό?? πήγα κουνάμενη-λυγάμενη και έφαγα πόρτα! Δεν πειράζει όμως, πήγα το Σαββατο και το καταφχαριστήθηκα!!! Κι εγώ είμαι φάν της Άγκαθα κι έχω διαβάσει κι εγώ δεν ξέρω πόσα βιβλιά της! Ο Κατρανίδης ήταν κορυφαίος και τα σκηνικά απίθανα!!! Πέρασα πάρα πάρα πολύ καλά!!!

καλή χρονιά να 'χουμε!!!

φιλιά



sevarose, καλή χρονιά!! Μου λείπει το νησί σου και ανυπομονώ να έρθει το Καλοκαιράκι για να κατέβω για διακοπές!!!

patsiouri είπε...

Πώπώ, δέ σε είχα προλάβει έ??? Έπαιξε τόσο σύντομα η καημένη η Κάτια?? Χαρά στο κουράγιο της, εγώ από Άγκαθα Κρίστι τα έχω διαβάσει όλα μα όλα και τα έχω αγοράσει επίσης, εκτός από ένα, το ΝΕΜΕΣΙΣ, που το ψάχνω χρόνια μανιωδώς σε ελληνική έκδοση και δέν το βρίσκω πουθενά, μέχρι τον Πόρο έχει φτάσει η χάρη μου σε έναν ειδικό!! Άν έχεις ιδέα που να το βρώ ενημέρωσέμε, καλή χρονιά μικρή ανιμα!!!

annamaria είπε...

Βατραχακι μου,
μεσα απο την καρδια μου ευχες για υγεια, ευτυχια και επιτυχια σε ο,τι κανεις!!

anima rana είπε...

patsiouri, θα κοιτάξω στα δικά μου τα βιβλία, μπας και το έχω (αν και δεν νομιζω).

anna maria, σού εύχομαι το 2007 να είναι μια ιδαίτερη και ξεχωριστή χρονιά!!!

ΥΓ...είμαι σίγουρη ότι θα είναι μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή χρονιά για όλους μας!

patsiouri είπε...

Άχ ναί, κοίτα, είναι ιστορία με τη Μίς Μάρπλ άν θυμάμαι καλά που αναλαμβάνει να εξιχνιάσει τη διαθήκη ενός φίλου της, ευχαριστώ!!